فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

اباز

وضعیت: «در حال تأیید»
اباز ‎abâz‎ [گونۀ دیگرِ باز۳]
(حرف اضافه) پیش از ضمیر می‌آید، برای بیان همراهی؛ با؛ همراه با ؛ ⇐ باز۳.
ق۴. از این دارو که طبعش گفته آمد/ ابازو خاصیت پیوسته آمد (میسری، ۳۸) ║ پس آنگه از طریفل گو همی‌خور/ ابازو سرکۀ پخته به شکر (میسری، ۵۴) ║ به ‌وزن یک درم از فرفیون جوی/ و هم‌چندان ز نوشادر ابازوی (میسری، ۷۲)

معنی اباز | فرهنگ جامع زبان فارسی