زکال

وضعیت: «در حال ویراستاری»
زکال ‎zokâl‎ [گونۀ دیگرِ زغال]
⇐ زغال.
ق۴. اما آن ریش‌ها کی از خونِ صفرایی بوَند چُن نملَه و جاوَرسیّه و نارِ فارسی که ورا جالینوس حُمرَه گوید اعنی زکالِ آتش و این ریش که ورا بَلخی گویند (اخوینی، ۶۱۴) ║ ق۵. گردد از بخت شما گوهر الماس جمد/ گردد از فرّ شما دانۀ یاقوت زکال (ازرقی، ۵۲) ║ ق۶. ز درد و حسرت و غم دیده در سرم خون شد/ وز آتش هوسم دل به سینه در چو زکال (نجیب گلپایگانی، ۷۲) ║ ق۷. چون نویسم به خط خود سخنت را بینم/ خط (خود تافته) از آتش فکرت چو زکال (قمری آملی، ۲۱۵) ║ ق۱۱. به اعتماد هوا شاهدان به‌وقتِ بخور/ ز هیزم تر در مجمر افکنند زکال (طالب آملی، ۵۱) ║ ق۱۳. قرا قورمه: ... گونۀ دویم چنین پزند، مگر آنکه نزدیک به پختن اندکی قراقات یا لواش آلوچه یا ترشی زکال یا ترشی انار به‌اندازه بر آن ریزند (نادر میرزا، ۱۳۸) ║ ق۱۴. ستاره آنجا همچون زکال تیره‌وتار/ فرشته در وی مانند اهرمن منکوب (ادیب‌الممالک، ۲‏/۱۰۳‏)