فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابریق‌دارباشی

وضعیت: «تأییدشده»
ابریق‌دارباشی ‎ebriqdârbâši‎ [<← ابریق‌دار + باشی>]
(صفت، اسم) کسی که در دربار یا دستگاه یکی از بزرگان ابریق‌دار یا رئیس و مسئول ابریق‌دارها بود.
ق۱۳. ذکر تفصیل باشیان سرکار عظمت‌مدار شهنشاهی: ... علاقه‌بندباشی، ایاغ‌چی‌باشی، ابریق‌دارباشی ... و امثال اینان (رستم‌ الحکما، ۱۰۱) ║ ۱۳۵۷ش. ابریق‌دارباشی آفتابه‌به‌دست در جای خود ایستاد و گوش‌به‌زنگ متوجه بود که هرگاه امیر پس از آن‌همه باده‌گساری محتاج به خالی کردن آبگاه باشد، در همان پشت خرگاه آفتابه را برساند (جمالزاده۹، ۲۶۷)

معنی ابریق‌دارباشی | فرهنگ جامع زبان فارسی