وضعیت: «تأییدشده»
ابیهدار abyedâr? [<← ابیه + دار (← داشتن)>]
(صفت) (درمورد اسب) که به حالت ابیه راه میرود.
ق۱۰. یورغه آن را گویند که راه تیز رود که اسب ابیهدار و یورشدار هیچ کدام نتوانند با او همپایی کردن (شاه قلی، ۳۷۰) ║ جهت سواری مردم بزرگ و سلاطین اسب ابیهدار و یورشدار نیکو باشد (شاه قلی، ۳۷۰)