فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابقع

وضعیت: «تأییدشده»
ابقع ‎abqa’‎ [<عربی>]
‌یک‌. (اسم) پرنده، به‌ویژه کلاغ، که رنگ آن سیاه‌و‌سفید است.
ق۶. عقعق ... اجناس‌اند، بعضی سیاه بهسیم {ظ: بهیم} و بعضی ابقع. عرب وی را دوست ندارد. ابقع شوم‌تر از اسود بُوَد (محمد طوسی، ۵۴۱) ║ ۱۳۴۰ش. بنابر احتیاط باید از تمام اقسام کلاغ پرهیز نمود، حتی زاغ یعنی کلاغ زراعت و ابقع که رنگش سیاه‌و‌سفید است (دستغیب، ۲‏/۲۱۸‏)
‌دو‌. (صفت) (درمورد حیوانات، به‌ویژه پرندگان) دارای رنگ سیاه‌و‌سفید.
ق۶. فیل ابیض و ابقع و اسود باشد، اما اشقر و ادبر نباشد (محمد طوسی، ۵۴۴) ║ ق۸. خروش خروس سحرخوان برآمد / ‌چو می‌شد غراب شب تیره ابقع (خواجو، ۶۶)

معنی ابقع | فرهنگ جامع زبان فارسی