مقروض

وضعیت: «در حال ویراستاری»
مقروض ‎maqruz‎ [جمع: مقروضین]
۱. ← قرض‌دار‏۱.
ق۱۳. این شخص هریک از ما را مبلغی کلی مقروض است و در دادن آن مضایقه می‌کند (نورالدین جزایری، ۱‏/۳۸‏) ║ ق۱۴. به دکان آقا میرزا عباسقلی هفت‌هزار مقروض بوده، دادم (محمد کمره‌ای، ۲‏/۱۵۹۴‏) ║ ۱۳۰۱ش. چطور من مقروضم؟ من که هیچ‌وقت پولی از کسی نگرفته‌ام؟ (مشفق۱، ۸۰) ║ ۱۳۲۰ش. [پدر] برای مقروضین تنگدست و ورشکستگان مستأصل و فقرای آبرومند و پیادگان ازقافله‌بازمانده دعای خیر می‌کرد (جمالزاده۲، ۱۳) ║ ۱۳۲۹ش. سفر خرج دارد و من هزار تومان به صاحب‌خانه مقروضم (مخبرالسلطنه، ۱۹۰) ║ ۱۳۶۰ش. قرض کردم ز کس‌ و ناکس و مقروض شدم/ عاقبت ریش به چنگال طلبکار افتاد (حالت۱، ۹۲) ║ ۱۳۷۵ش. پولی را که از حقوق دولتی می‌گرفت ـ و البته ناچیز بود ـ بخشی از آن صرف هزینۀ منزل می‌شد و بقیه به‌صورت بَرج در بیرون به‌ کار می‌رفت و اکثراً خرج رفقا می‌شد، ازاین‌رو، همیشه مقروض بود (ندوشن، ۳‏/۸۵‏)
۲. ← قرض‌دار‏۲.
ق۱۴. ما به وطن خود خیلی مقروض و مدیونیم (تربیت، ۳‏/۱۸۰۵‏) ║ در همدان خود را مقروض و رهین منت دو نفر می‌دانم (عارف، ۴۶۶)