وضعیت: «در حال ویراستاری»
ناخوشسرشت nâxošserešt
(صفت) (کسی) که ذات و نهاد بدی دارد؛ بدذات.
ق۱۳. نشستنگهی بود پُر باغ و کِشت/ ازآنِ جهودان ناخوشسرشت (سروش، ۲/۹۶۵) ║ چو دیدش ابوجهل ناخوشسرشت/ چنین گفت با بتپرستان زشت (سروش، ۲/۱۱۰۶) ║ برآمد به در کعب ناخوشسرشت/ بدان هردو نیکومنش گفت زشت (سروش، ۲/۱۲۱۷)