فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابدال‌صفت

وضعیت: «تأییدشده»
ابدال‌صفت ‎abdâlsefat‎ [<← ابدال + صفت>]
‌یک‌. (صفت) ⇅ ابدال‌وش‏‌یک‌. ۱.
ق۱۰. مولانا نور ساده و ابدال‌صفت است (فخری هراتی: مجالس ‌النفائس، ۱۰۰) ║ ق۱۱. مولانا قدیمی مرد ابدال‌صفت بوده و... شاه ‌طهماسب جهت شبیه کشیدن، او را در کتابخانۀ معموره نگاه داشت (قاضی میر احمد، ۱۴۰) ║ وی از دوستان من بود و عظیم صالح بود، معتقد درویشان و ابدال‌صفت (محدث دهلوی: اخبار ‌الاخیار، ۱۵۲)
‌دو‌. (قید) ⇅ ابدال‌وار.
ق۱۱. ابدال‌صفت به خود خزیده/ چون منتهیان به حق رسیده (طالب تبریزی: نصرآبادی۱، ۱‏/۱۸۳‏)

معنی ابدال‌صفت | فرهنگ جامع زبان فارسی