فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

باشفقت

وضعیت: «در حال تأیید»
باشفقت ‎bâšafeq(q)at, bâšafaq(q)at, bâšafqat‎
(صفت) ← شفیق.
ق۵. اردشیر گوید سزاوار است هر پادشاهی را که چهار چیز طلب کند، و چون یافت نگاه دارد: یکی وزیر باامانت، دیگر دبیر بادانش، سوم حاجب باشفقت، چهارم ندیم بانصیحت (غزالی۲، ۱۷۸) ║ ق۶. حارث محاسبی ... گفت سه چیز است که اگر آن را بیابند، از‌ آن بهره بردارند و ما نیافتیم: دوستی نیکو باصیانت و باوفا و باشفقت (عطّار۲، ۱‏/۲۲۸‏) ║ ق۷. چگونه باشد زمینی خراب موات که در آن عمارت بباشد و آن زمین را خداوندی رحیم و باشفقت باشد (محمد تستری، ۳۵۰) ║ ق۹. الرّؤوف: نیک نرمی‌کار و باشفقت (خطیب کرمانی، ۳۶) ║ ۱۳۱۰ش. در نظر مردم با مکر و خدعه و تزویر خودت را باشفقت معرفی می‌کنی و در باطن مرا به آدم‌کشی و جنایت تشویق می‌نمایی (عبدالحسین میکده: شرق، ش۱۰‏/۶۴۰‏) ║ ۱۳۶۹ش. تقدیر باشفقت دست‌کم او را از یک چیز نجات داد (بدیعی، ۲۳۰) ║ ۱۳۷۸ش. در این میان فریادهای بلند و مخلصانۀ بیدارکنندگان امت و منادیان وحدت و مصلحان باشفقت و دعوت آنان به تقریب بین مذاهب و فرق اسلامی هر از چندگاهی به گوش رسیده، مسلمانان را از توطئه‌ها آگاه کرده‌است (ع. امین: کتاب ماه دین، ش۲۷‏/۸‏)

معنی باشفقت | فرهنگ جامع زبان فارسی