فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

کوثرسرشت

وضعیت: «در حال ویراستاری»
کوثرسرشت ‎kowsarserešt‎
(صفت) ۱. دارای ویژگی‌های کوثر در لطافت یا گوارایی یا ارزش.
ق۱۱. از اثرِ ژالۀ کوثرسرشت/ صحن چمن گشت چو باغ بهشت (اسکندر بیک، ۲‏/۶۰۱‏) ║ ق۱۲. به‌ کف جرعه‌ای داشت کوثرسرشت/ تموز مرا کرده اردیبهشت (حزین، ۷۷۱)
۲. (درمورد کسی) که خمیرمایۀ وجود او با آب کوثر ترکیب شده باشد و درنتیجه لطیف و زیبا باشد.
ق۱۱. کوثرسرشت حور بهشتی‌لطافتی/ چون موج، تارتارِ قبای تو روشن است {ناظم هروی، ق ۱۱} (صیادان معنی، ۵۰۸) ║ ق۱۲. ساقی کوثرسرشت کاش ندارد دریغ/ از من آتش‌جگر لعل می‌آلود را (حزین، ۱۱۱)

معنی کوثرسرشت | فرهنگ جامع زبان فارسی