وضعیت: «در حال ویراستاری»
سحرشده sehršode
← مسحور۱.
۱۳۴۰ش. سحر عبارت است از نوشتن یا خواندن اوراد مخصوص یا سوزانیدن به آتش و دود کردن چیزهای مخصوص یا نقش کردن صورت یا دمیدن یا گره زدن یا چند چیز را به وضع خاصی در جاهایی دفن کردن به طوری که در بدن یا قلب یا عقل شخص سحرشده اثر کند مثل این که اگر غائب باشد او را حاضر کند یا این‌که او را خواب و بیهوش کند یا ایجاد محبت یا دشمنی بین او و دیگری کند (دستغیب، ۲/۸۲) ║ ۱۳۷۱ش. جام‌های باطل سحر ... به‌کار سحرشده‌ها و دشمن‌دارها و گرفتارها و پریشان‌ها می‌آمد (شهری۱، ۱/۵۳۵) ║ ۱۳۷۷ش. ارابه‌ها هم‌چنان در خاموشی سحر‌شده‌ای درحرکت بودند (شاملو۱، ۴/۱۷۲۴)