ابزوردیسم

وضعیت: «تأییدشده»
ابزوردیسم ‎abzordism, abzu-‎ [گونۀ دیگر: آبزوردیسم، ابسوردیسم؛ <از انگلیسی absurdism>]
(اسم) (ادبیات، سینما، فلسفه، نمایش) مکتبی فکری که بنا بر آن کوشش‌های انسان برای به‌دست آوردن معنا درنهایت شکست می‌خورد و بیهوده است.
۱۳۷۳ش. ابزوردیسم و عبث‌گرایی هنر پست‌مدرن به تعبیری در همین آزادی بی‌حدوحصری است که در انتقال پیام به مخاطب خود دارد (مهدی ارجمندی: هنر، ش۲۵‏/۳۱۳‏) ║ ۱۳۷۸ش. نمایشنامه‌نویس تثبیت‌شده‌ای چون آرتور میلر در نمایش «پس ‌از سقوط» ... از برخی جنبه‌های ابزوردیسم بهره می‌برد (منصور براهیمی: صحنه، ش۵‏/۲۰۲‏) ║ ۱۳۸۵ش. تنش میان ایمان به مذهب و اضطراب روشنفکرانۀ او را در گرایش وی به عرفان و علاقه‌اش به ابزوردیسم می‌توان دید (مرتضی ثقفیان: گوهران، ش۱۳و۱۴‏/۴۲۹‏)