فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابن‌الذکاء

وضعیت: «تأییدشده»
ابن‌الذکاء ‎ebnozzokâ(’)‎ [<عربی>]
⇅ ابن‌ذکا.
ق۶. دل است آفتابی کزو صدق زاید / که جز صادق ابن‌الذکائی {متن: صادق‌تر از این ذکائی} نیابی (خاقانی۱، ۴۱۶) ║ ق۸. قاصدت ابن‌اللیالی و درت ام‌النجوم / خاطرت ابن‌الذکاء و دفترت ام‌الکتاب (خواجو، ۵۷۴) ║ فرود آرم ز بام ابن‌الذکا را / بخوانم زهرۀ دستان‌سرا را (خواجو۲، ۲۸۲)

معنی ابن‌الذکاء | فرهنگ جامع زبان فارسی