ابداع

وضعیت: «تأییدشده»
ابداع ‎abdâ’‎ [جمعِ بدع؛ <عربی>؛ (در عربی ظاهراً به‌ معنای «آفریدگان» به‌کار نرفته‌است.)]
(اسم) ۱. آفریدگان و مخلوقات.
ق۷. منشور مُلک شاه مؤید نوشت ازآنک / پیشی گرفته بر همه ابداع حق قلم (فرید احول، ۲۳۸) ║ ق۸. جز تو کامل نبود از این ابداع / بی تو دوْری نبود از این ادوار (اوحدی، ۲۲)
۲. چیزهای نو و بدیع.
ق۷. قیصرشاه ... کلید خزاین را به‌دست خزانه‌داران خاص سلطان داد ... و هرروزه نوعی از انواعِ ابداعِ نیکوبندگی می‌نمود (ابن بی‌بی، ۱‏/۵۸‏)