فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابوالعباس

وضعیت: «تأییدشده»
ابوالعباس ‎abol’abbâs‎ [<عربی>]
(اسم) (مجاز) آلت تناسلی مرد.
ق۶. بخواهم کرد وصف سرخ کناس/ ‌چو کرد اندر دلم ابلیس وسواس ـ تُرُشرویی ابوالعباس نامی/ ‌نشسته بر بساط آل‌عباس (سوزنی: دهخدا۱، ۱‏/۴۵۹‏) ║ ق۸. ای برادر مرا ابوالعباسی به‌غایت طویل، عریض و سخت درشت و ستبرست (حسین آوی، ۱۰۹) ║ شیخ گرزالدین ابوالعباس رومی پیر نجد/ ‌آنک در هر حلقه ذکرش می‌رود یعنی ذَکَر (خواجو، ۱۵۹)

معنی ابوالعباس | فرهنگ جامع زبان فارسی