وضعیت: «در حال تأیید»
ستیزه‌کننده setizekonande
(صفت) ۱. (با حرف اضافۀ به) زیان‌رساننده.
ق۵. اگر باشند بَیشتر از آن، ایشان برخور باشند اندر سیَک نر وُ ماده برابر از پس اندرزی که وصیت کرده بَود بدان تا سیَک یا گزاردن وامَی، نه ستیزه‌کننده به وصیت کردن افزون از سیَک (شنقشی، ۱۰۴)
۲. ← ستیزنده۳.
ق۶. الحفی: ستیزه‌کننده در سؤال (تفلیسی۱، ۳/۱۷۵۸) ║ ق۷. غَرَامًا: ستیزه‌کننده (قرآنِ ۷۸: فرهنگنامۀ قرآنی، ۳/۱۰۶۴)
۳. ← ستیزه‌جو(ی)۱.
ق۱۳. ساکن بودن در زمین ویران از نشستن با زن ستیزه‌کننده و غضوبه بهتر است (فاضل همدانی۱، ۱۱۶۲)
۴. ← ستیزنده۲.
۱۳۸۱ش. من تو را به پروای الهی و اطاعت از او در نهان و آشکارا فرمان می‌دهم و تو را از عقوبت او بر کارهای مخفی و آشکار بر حذر می‌دارم و به تو دستور می‌دهم که به نیکوکاران نیکی کنی و بر ستیزه‌کنندگان سخت بگیری (عبدالهادی مسعودی: دانش‌نامۀ امیرالمؤمنین، ۱۳/۱۷۵؛ مؤسسۀ علمی فرهنگی دارالحدیث، ۱۳۸۹) ║ ۱۳۸۸ش. با برکت است این نوزادی که برکت‌ها و درودها و رحمت و خشنودی من بر او و خشم و کیفر و خواری و عذاب من بر کشندگان و دشمنان و کینه‌ورزان و ستیزه‌کنندگان او (علی سعادت‌پرور: پاسداران حریم عشق، ۱/۲۷۸، احیاء کتاب)