فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ستم‌آباد

وضعیت: «در حال ویراستاری»
ستم‌آباد ‎setam(’)âbâd‎
۱. ← ستمکده‏۱.
ق۶. سلطان محنت تو خرابی همی‌کند/ در دل، کدام دل، ستم‌آباد عاشقان (اخسیکتی، ۳۸۵) ║ ق۸. آه از این جمع و پریشان تو/ وین ستم‌آباد چو زندان تو (عماد فقیه، ۴۹) ║ ق۹. مهد عیسی ز سر چرخ برین/ گستران در ستم‌آباد زمین (جامی۳، ۱‏/۵۶۶‏) ║ ق۱۲. خوش‌قدان خسرو وقتید به اقبال بلند/ مُلک دل زآنِ شما شد ستم‌آباد کنید (حزین، ۲۴۳)
۲. ← ستمکده‏۲.
ق۱۰. پوشیده‌کفن سوی مکافاتگه حشر/ تا زین ستم‌آباد برم داد تو، رفتم (محتشم، ۲‏/۱۰۲۵‏) ║ ق۱۱. ای چرخ غافلی که چه بیداد کرده‌ای/ وز کین چها در این ستم‌آباد کرده‌ای (اسکندر بیک، ۲‏/۱۳۶۷‏) ║ ق۱۲. ندارد این ستم‌آباد ما و من بیدل/ لباس عافیتی غیر لب‌به‌هم‌دوزی (بیدل، ۲‏/۸۱۶‏) ║ ق۱۳. ام‌النسا ببین که چه بیداد کرده‌ای/ وز کین چهار در این ستم‌آباد کرده‌ای (یغما، ۲‏/۱۴‏)

معنی ستم‌آباد | فرهنگ جامع زبان فارسی