فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سپاری

وضعیت: «در حال تأیید»
سپاری ‎sopâri‎
(اسم) ۱. میوۀ درخت نخل هندی.
ق۸. از برگ و از سپاری و از رنگِ چونه شد / دندان آن نگار سفید و سیاه و سرخ (امیرخسرو۴، ۲۰۹) ║ اگر دندان کسی ... رنگین و یا بدرنگ و یا بیخ دندان ضعیف باشد، سپاری سوخته و مازون خام ... بسایند و چند روز بر دندان بمالند (نخشبی، ۱۵۸) ║ ق۹. مقداری فوفل، که آن را سپاری نیز گویند، شکنند و در دهان نهند و یک برگ تنبول را ... پیچیده، در دهان نهند (عبدالرزاق سمرقندی، ۲‏/۵۴۳‏) ║ ق۱۳. مردم هر سه جزیره بر جهاز آمدورفت می‌کردند ... غاز و مرغ فربه و پان و سپاری را به جهت معامله آورده، به جنس پارچه و غیره بدل می‌کردند (میرزا ابوطالب، ۱۶)
۲. درخت نخل هندی.
ق۱۱. در چهار صوبۀ جنوبی چین درخت تنبول و سپاری بسیار حاصل می‌شود و اقسام تیل و روغن برای خوردن و سوختن هم به هم می‌رسد (محمد زمان، ۱۲)

معنی سپاری | فرهنگ جامع زبان فارسی