فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ستمکارگی

وضعیت: «در حال ویراستاری»
ستمکارگی ‎setamkâregi‎ [گونۀ دیگر: ستمکاره‌ای]
(اسم) ستمکاره بودن (معنای ستمکاره).
ق۶. از او بوم و کشور به‌یک‌بارگی/ ستوه آمدند از ستم‌کارگی (نظامی۷، ۱۹۳) ║ ق۷. کرد برادرکش نظّارگی/ سر به گریبان ستمکارگی (امیر خسرو۸، ۲۱۳) ║ ق۱۰. پروردۀ کرشمۀ لطفت چو اهلیَم/ حیف است اگر کشی به ستمکارگی مرا (اهلی، ۸)

معنی ستمکارگی | فرهنگ جامع زبان فارسی