فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابیقوریه

وضعیت: «تأییدشده»
ابیقوریه ‎abiquriy(y)e, eb-‎ [<عربی>]
(اسم) (فلسفه) پیروان مکتب فلسفی اپیکوریسم.
۱۳۵۳ش. بعضی مبتدعه از ارامنۀ نصاری هم نزد آباء کلیسای عامه به طبقات ابیقوریه تشبیه می‌شده‌اند (زرّین‌کوب، ۱۱۸) ║ ۱۳۷۸ش. مکتب ابیقوریه یا اپیکوریان منسوب است به حکیمی به نام ابیقور (محمد خامنه‌ای: المظاهر الالهیه، ۱۷۷)

معنی ابیقوریه | فرهنگ جامع زبان فارسی