وضعیت: «در حال ویراستاری»
سلاح‌بردار selâhbardâr
یک. (صفت) (درمورد کسی) که مسئولیت او حمل کردن سلاح دیگری است.
ق۶. سمندانک ... در پیش سر اسب قنطرش رفتی و سلاح‌بردار او بود (طرسوسی، ۱/۷۴)
دو. ← درسلاح.
ق۱۳. #جمیع عملهٔ ایران که سلاح‌بردار می‌باشند، اذن به جهت آن‌ها حاصل خواهد شد، که از در دروازهٔ شهر خارج شوند (خورموجی، ۱۹۸) ║ #دولت انگلیس با رعیتی که جنگ‌کن نیست و مردمانی که سلاح‌بردار نیستند، جنگ نمی‌کنند. حرب با دولت است و بس (خورموجی، ۱۹۹)