آریستوکراسی

وضعیت: «در حال تأیید»
آریستوکراسی ‎âristok(e)râsi‎ [گونۀ دیگر: اریستوکراسی؛ املای دیگر: آریستکراسی؛ <از فرانسوی ‎aristocratie‎>]
(اسم) ۱. ممتازترین طبقهٔ جامعه، معمولاً ازنظر وراثت و نژاد؛ نجیب‌زادگان و اعیان.
ق۱۴. پارتی‌های آریستوکراسی از این نظریات هیچ یکی را قبول نکرده و مالکیت شخص را مقدس شمرده و به هیچ ترتیبی حق مالکیت و استفاده از مالکین را تضییق نمی‌نمایند (رسولزاده: مرامنامه‌ها، ۸۴) ║ ۱۳۴۹ش. آریستوکراسی ایران دیگر نمی‌تواند از خجالت سر بلند کند. یکی از اعضاء برجسته‌اش با یک زن از طبقۀ سوم حشرونشر کرده‌است و باید به‌ جرم آلوده کردن حیثیت آریستوکراسی نابود شود (پزشکزاد۱، ۸۱)
۲. شکلی از حکومت که در آن، این ممتازترین طبقهٔ جامعه حکومت را به دست می‌گیرند.
۱۳۲۱ش. در کشور ما عقیدۀ مسلمانی به دمکراسی خیلی کمک می‌کند. آریستکراسی در کشور ما ریشه‌ای ندارد که از اعیان بترسیم (عبدالله مستوفی، ۲‏/۱۶۴‏) ║ ۱۳۴۴ش. شاید اگر دموکراسی بعضی‌ از خواص برجستۀ آریستوکراسی‌های قدیم را حفظ می‌کرد، در ایجاد یک نظم سیاسی بهتر از آنچه اکنون داریم ... موفقیت حاصل می‌کرد (زریاب، ۳۴۶) ║ ۱۳۹۶ش. او، در مقابل دموکراسی، از آریستوکراسی (حکومت اشراف) دفاع می‌کند (محمد شجاعیان: سیاست، ش۴‏/۹۳۷‏)
۳. تعلق داشتن به طبقۀ اعیان و اشراف؛ اشرافیت.
۱۳۲۱ش. برای اینکه دمکرات‌ها آقا را از یخۀ خود پائین انداخته و او را با همۀ آریستوکراسی که داشت به خود منسوب می‌داشتند، من آن‌قدرها با ایشان رایگان نبوده‌ام که هدف نطق این روز را از ایشان استفسار کنم (عبداللّه مستوفی، ۳‏/۵۵۸‏)