فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

هیدروژن

وضعیت: «در دست علوم معاصر»
هیدروژن ‎hidrožen‎ [املای دیگر: هیدرژن]
(اسم) سبک‌ترین و فراوان‌ترین عنصر شیمیایی به‌صورتِ گازی بی‌رنگ، بی‌بو و اشتعال‌پذیر با نماد H و عدد اتمی ۱ که در آب و بسیاری از ترکیبات معدنی وجود دارد، به عنوان سوخت در موشک‌ها و برای تولید آمونیاک و متانول و گوگردزدایی از نفت خام کاربرد دارد. انرژی خورشید و ستاره‌های دیگر عمدتاً از گداخت هسته‌ای این عنصر تامین می‌شود ؛ ئیدروژن.
ق۱۴. آب از گازهایی که اوکسیژن و هیدروژن نامیده می‌شود مرکّب است. {س:۱} (اختر، ۴‏/۳۴۲۷‏) ║ ۱۳۵۶ش. با شکافتن اتم معلوم شد که در داخل هر جزء غوغای عظیمی برپاست و از گردش الکترون‌ها به‌دُورِ پروتون چه نیروی عظیمی به‌وجود می‌آید، از سبک‌ترین اتم‌ها که هیدروژن باشد تا سنگین‌ترین آن که اورانیوم است (دژکام، ۱۲۰) ║ ۱۳۷۹ش. روغن گیاهی جامد، که در وهلة اول جانشین روغن حیوانی شده‌است، درواقع همان روغن روان یا مایع است که با زدن هیدروژن آن را جامد می‌کنند (دریابندری۱، ۱‏/۲۰۷‏)