فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سیراب

وضعیت: «در دست پیشه و صنعت»
سیراب ‎sirâb‎ [گونۀ دیگرِ سیرابی]
⇐ سیرابی.
ق۹. علی‌الصباح بِهْ از کوزة عسل باشد/ به‌پیشِ خاطر مخمور، کاسة سیراب (صوفی هروی، ۷۸) ║ ق۱۰. باب بیست‌و‌دوم: در صفت سیراب و جیمة گوسفند و قلیة بوتی (باورچی، ۳۹) ║ ق۱۱. قلیة سیراب (نورالله آشپز، ۲۳۳) ║ ق۱۳. ظرف هشتم سیراب است (آشپزباشی، ۵۴) ║ ق۱۴. به‌جایِ نان‌سنگک می‌خورم آب/ به‌جایِ گوشت سیراب (نسیم شمال، ۱‏/۱۷۰‏) ║ ۱۳۸۰ش. پنج سیری رو با سیراب خورده‌بودیم کلّمون گرم بود (شعبان جعفری، ۱۲۵)

معنی سیراب | فرهنگ جامع زبان فارسی