وضعیت: «در دست پیشه و صنعت»
دروگری dorugari [گونۀ دیگرِ درودگری؛ فعل همایند: کردن]
⇐ درودگری۱.
ق۵. نَجَرَ: دروگری {نسخه بدل: م: درگری} کرد (ادیب نطنزی۱، ۷۷۲) ║ صاحِب گفت... پدر من مرا دروگری نیاموخت (غزالی۲، ۱۹۱) ║ ق۶. ابراهیم‌بن ادهم... از کسب دست خویش خوردی و دروگری و پالیزوانی (ابوعلی عثمانی، ۲۵) ║ ق۷. بعضی بسیط بود مانند دروگری و آهن‌گری، و بعضی مرکّب بود مانند ترازوگری و کاردگری (خواجه نصیر۱، ۲۱۲) ║ ق۸. کجا درست کنند اهل زهد تختۀ عشق/ که مشکل است به میمون دروگری آموخت (کمال خجندی، ۱/۱۳۵)