رحیمیت

وضعیت: «تأییدشده»
رحیمیت ‎rahimiyyat‎ [املای دیگر: رحیمیة]
(اسم) لطف خاص خدا که شامل همۀ موجودات نمی‌شود.
ق۸. ربوبیت به‌حسب اعتبار مقدم است بر رحمانیت و رحیمیت (شمس‌الدین آملی، ۱‏/۳۸۹‏) ║ ق۹. در مقام «اعوذ بک منک» پناه از رحمانیت عامه، که قیّم کل است، به رحیمیت خاصه، که قیّم جزء است، می‌بریم (عبداللّه قطب، ۲۱۱) ║ ق۱۱. حق تعالی در سورۀ کریمۀ حمد ... خود را به رحمانیت و رحیمیت و سایر صفات لطف و رحمت ستایش فرموده (محمدباقر مجلسی: عین‌ الحیات، ۲‏/۱۳۶‏) ║ ۱۳۰۷ش. نسبت به زوّار که قصدشان زیارت است معلوم است که صفت رحیمیة حق ظهور دارد که در هر قدمی اجرها دارند (آقا نجفی، ۲۳۳) ║ ۱۳۴۰ش. صفت رحمت مستلزم عصیان و گناه است، والّا رحمانیت و رحیمیت به‌ ظهور نخواهد پیوست (فروزانفر، ۳۰۸)