فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سماع‌گر

وضعیت: «در حال ویراستاری»
سماع‌گر ‎samâ’gar‎
(صفت، اسم) کسی که کار و پیشهٔ او نوازندگی و آوازخوانی است ؛ سماع‌آور؛ سماعی‏‌یک‌. ۵.
ق۶. اگر تو مرا از این شراب دو قدح بدهی مرا هیچ سماع‌گر نباید، من خود هزار تن را سماع کنم (محمد منوّر، ۱‏/۲۵۶‏) ║ ق۱۱. رگ نیشکّرم سماع‌گر است/ نبض‌گیر علاج دردسر است (زلالی، ۳۰۴)

معنی سماع‌گر | فرهنگ جامع زبان فارسی