سپه

وضعیت: «در حال ویراستاری»
سپه ‎sepah‎ [گونۀ دیگرِ سپاه]
⇐ سپاه.
ق۴. هر دو سپه به هم برآمدند و صف‌ها برکشیدند و حربی سخت کردند (بلعمی۲، ۲‏/۱۰۱۲‏) ║ ق۵. سپه را گرامی و بایسته دار/ به مُلک اندرون مرد شایسته دار (یوسف و زلیخا، ۲۲۶) ║ ق۶. شهر و سپه را چو شوی نیک‌خواه/ نیک تو خواهد همه شهر و سپاه (نظامی۲، ۱۲۷) ║ ق۷. سپه را نگهبانی شهریار/ به از جنگ در حلقۀ کارزار (سعدی۱، ۷۴) ║ ق۸. فراز آوریده سپه ده‌هزار/ همه جنگجوی از در کارزار (شمس‌الدین کوسج، ۲۱۱) ║ ق۹. ز هر سو سپه شد بر او انجمن/ که هم باگهر بود و هم تیغ‌زن (میرخواند، ۲‏/۸۹۹‏) ║ ق۱۰. سپاه ترکمان از فیلان سپه خراسان ترسان و هراسان بودند؛ زیراکه اسب‌های ایشان هرگز فیل ندیده بودند (روملو، ۱‏/۲۵۰‏) ║ ق۱۱. سپه آمد به کشمیر از در و دشت/ زمین و آسمان زیر و زبر گشت (زلالی، ۷۰۶) ║ ق۱۲. ملک در ملک جهان زیر نگین/ جیش در جیش سپه در فرمان (نشاط، ۱۵۴) ║ ق۱۳. امروز در این عرصه به خونریزی عشّاق/ همچون صف مژگان تو جانا سپهی نیست (نورعلی‌شاه، ۳۲) ║ ق۱۴. سپه داشت سالار ترکان بسی/ ولی با فلک برنیاید کسی (معیّرالممالک، ۱۰۱) ║ ۱۳۱۸ش. به هنگامۀ جنگ هشیار باش/ سپه را ز دشمن نگه‌دار باش (فرّخی یزدی، ۲۷۸) ║ ۱۳۳۰ش. شاه کیخسرو او برد حشم تا در مصر/ شاه گشتاسب او راند سپه تا در گنگ (بهار، ۱‏/۲۱۰‏)
سپه‌اندرسپه
⇐ سپاه‌اندرسپاه.
ق۵. گرد تو از یلان سپه‌اندرسپه بوَد/ سوی تو از ظفر نفراندرنفر شود (مسعود سعد، ۱‏/۱۷۹‏)