فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

اباضی

وضعیت: «تأییدشده»
اباضی ‎ebâzi‎ [جمع: اباضیان، اباضی‌ها؛ <از عربی اباضیّ>؛ (منسوب به عبداﻟﻠّﻪ بن اباض تمیمی (حدود ۱۸-۹۳ق)، رهبر فرقه‌ای از خوارج)]
‌یک‌. (اسم) (ادیان) پیرو فرقۀ اباضیه.
ق۵. قصبه را نام تاهرت است ... قومی بر آن غالب شده‌اند کی ایشان را اباضیان گویند (مسالک، ۴۱) ║ ق۶. در اسامی فِرَق خوارج، و ایشان بیست فرقه‌اند: ... مجهولیان، ثعالبه، اخنسیان، معبدیان، اباضیان، حفصیان، یزیدیان (فخر رازی، ۴۵۵) ║ ۱۳۸۵ش. در این کشور ... اباضی‌ها ... یک درصد جمعیت را تشکیل می‌دهند (انور حبیبی: چشم‌انداز ارتباطات فرهنگی، ش۲۵‏/۸۱‏)
‌دو‌. (صفت) (ادیان) ⇅ اباضی‏‌یک‌..
ق۹. اباضیه اصحاب عبداﻟﻠﻪ‌ بن اباض که در ایام مروان‌ بن محمد خروج کرده بود ... عبداﻟﻠﻪ ‌بن یحیی اباضی رفیق اوست در جمیع احوال و اقوال او (افضل‌الدین ترکه، ۹۹) ║ ق۱۱. اباضیه ... ایشان اصنافند ... حارثیه، یاران حارث ‌بن محمد اباضی، و او مخالفت کرد با اباضیه در قَدَر (خالقداد۲، ۱‏/۱۴‏) ║ ۱۳۵۲ش. آقای سعید از خوارج اباضی است. موضوع سخنرانی ایشان طبق برنامۀ چاپ‌شدۀ کنفرانس مذهب اباضی و علاقۀ آن با مذاهب دیگر درجهت اقتصاد و خانواده بود (جعفر شهیدی: یغما، ش۳۰۱‏/۴۲۷‏) ║ ۱۳۶۹ش. لازم است مطلبی را که نویسندگان اباضی معاصر مطرح کرده‌اند، مورد بررسی قرار بدهیم (یعقوب جعفری: مکتب اسلام، ش۵‏/۵۸‏)

معنی اباضی | فرهنگ جامع زبان فارسی