وضعیت: «در حال تأیید»
ستیزهگری setizegari
⇐ ستیزهکاری.
ق۸. با ستیزهگری خاصیت ار حکم کنی/ کهربا تا به قیامت کند از کاه حذر (ابن یمین، ۹۱) ║ ق۱۰. افسوس کز ستیزهگریهای جور دور/ افغان کز انتقامکشیهای شخص کین ـ زندان تنگ خاک به یوسف حواله شد/ کام نهنگ را تن یونس نواله شد (محتشم، ۱/۶۵۰) ║ ازان ستیزهگریها که دیدم و رفتم/ کنون ز شوق تغافل نموده آمدهام (میلی، ۱۲۶) ║ ق۱۳. اکنون در فن پرخاشجوئی و رزمآوری و ستیزهگری و مردانگی و فرزانگی و شمشیرزنی و خنجرگذاری مثل کریمخان زند در همۀ عالم یافت نمیشود (رستم الحکما، ۲۹۸) ║ ق۱۴. میرزا محمد خان سپهسالار اعظم در زمان صدارت خود با اهالی طهران و سایر بلدان نیکو رفتار کرده به اعمال مردم زیاد نپیچید کینهتوزی و دشمنسوزی و ستیزهگری نداشته است (اعتمادالسلطنه۴، ۲۵۳) ║ ۱۳۳۱ش. علی بن محمد که صاحبالزنج لقب یافته بود و مردی هوشمند و باتدبیر بود، پس از مدتها مبارزهجویی و ستیزهگری، بهدست موفق، برادر معتمد خلیفه، کشته شد (اقبال یغمایی: یغما، ش۵۴/۴۲۰) ║ ۱۳۴۰ش. ستیزهگری در کار دنیا هم ناصواب است، زیرا همه اهل دنیا دونهمّت و خوارمایهاند و کرمی را مانند که در منجلاب افتادهاست (فروزانفر، ۲۷۷) ║ ۱۳۴۴ش. خدا را که این انسان از چنان حیوانی پستتر و ناشریفتر نمیباشد و تا این خوی ستیزهگری و خونخواری از نهادش به در نرفتهاست، نباید گاوان و خران باربردار را بهتر از این آدمیان مردمآزار دانست؟ (شهری۶، ۲/۴۹۹) ║ ۱۳۵۳ش. پاسداری نیکیها به نام «امر به معروف» و ستیزهگری با بدیها «نهی از منکر» نامیده میشود (مطهری۱، ۳۱۹) ║ ۱۳۵۴ش. من و او در جادۀ زندگی همیشه انزوای خاصی احساس کردیم و به کسانی که با لاف و گزاف از ستیزهگریهای خود داستانها میگفتند و یا رذالتهای خود را قهرمانی جلوه میدادند و از ته دل و با اطمینان بهقاهقاه میخندیدند با حیرت مینگریستیم (احسان طبری۱، ۹۱) ║ ۱۳۷۳ش. نباید پنداشت که حورانی مخالف و معارض نداشت یا از ستیزهجویی و کینهتوزی در امان بود، ولی دربارۀ معارضان خود _حتی کسانی که از ستیزهگری شخصی یا ناجوانمردانه با او پرهیز نکرده بودند_ با سعۀ صدر سخن میگفت (فخرالدین عظیمی: کلک، ش۵۴/۳۰۴) ║ ۱۳۷۵ش. با توجه به مشکلات زندگی و قتلعامهای پیشآمده طی دوران چنگیزی، بهتدریج موجبات ترکیب و رنگآمیزی طرحها از نوع خشنتر فراهم آمد. قطعاً هر هنر لطیف بعد از هر ستیزهگری پردوام، خودبهخود به خشونت میگراید و دیر به رهایی میانجامد (جلیل ضیاءپور: جلوۀ هنر، ش۶ و ۷/۲۳) ║ ۱۳۷۸ش. ژورف فرانک معتقد است که سینما و تلویزیون و دیگر وسایل ارتباط جمعی که وسیلۀ انتشار مفاهیم از راه تصویر و صوت هستند نهتنها اثر شوم در کودکان و نوجوانان باقی نمیگذارند، بلکه برعکس موقعیتی برای آنها فراهم میکند تا به مقدار قابل ملاحظهای از ستیزهگری خود بکاهند (داوود نعمتی رضایی: اصلاح و تربیت دورۀ قدیم، ش۶۱/۸) ║ در این نامهها او را فردی با افکار و رفتار متعادل و میانهرو میبینیم که ستیزهگری و جنجال را نمیپسندد و معتقد است که باید اصلاحگری را با آرامش و صلح و مسالمتطلبی به پیش برد (علی معصومی: کتاب ماه تاریخ و جغرافیا، ش۲۵/۲۴) ║ ۱۳۸۶ش. این مطلب شاید ابتدا کمی عجیب به نظر برسد و گفته شود چرا آن مرحلۀ قبلی، یعنی اهل مدارا بودن، را ذاتی سکولاریسم نمیگیرید و این مرحلۀ دوم را که سکولاریسم به ستیزهگری میافتد ذاتی آن به حساب میآورید (عبدالکریم سروش: بازتاب اندیشه، ش۹۱/۱۲) ║ ۱۳۹۹ش. ادبیات این قوم دچار تغییرات مختلفی در طول زمان شده است که علاوه بر بکر بودن آن و پیوند با اندیشههای دینی و مبانی فرهنگی، بخشی از آن به مبارزه و ستیزهگری با پادشاهان و خانها و بیگانگان اختصاص دارد (علی آسمند جونقانی: ادبیات و زبانهای محلی ایران زمین، س۶، ش۲/۳)