فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

تمسک‌کننده

وضعیت: «در حال ویراستاری»
تمسک‌کننده ‎tamassokkonande‎
(صفت) (درمورد کسی) که یاری‌گیرنده از چیزی برای پرهیز از خطا و خطر، توجیه امری یا اثبات ادعایی است ؛ تمسک‌جوینده.
ق۶. و از ایشان است انکارکننده به زبان خود و دل خود و ترک‌کننده است به دست خود، پس آن کس تمسک‌کننده است به دو خصلت از خصلت‌های خیر، و ضایع‌کننده است خصلتی را (ترجمۀ نهج البلاغه، ۲‏/۵۷۲‏) ║ ۱۳۸۶ش. حدیث ثقلین نیز فرقۀ ناجیه را تمسک‌کننده به قرآن و اهل بیت می‌داند (ابوالفضل خراسانی: معارف عقلی، ش۷‏/۱۶۸‏)

معنی تمسک‌کننده | فرهنگ جامع زبان فارسی