فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

زیبایی‌گرایی

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
زیبایی‌گرایی ‎zibâyigerâyi, -’i, -ga, -’i‎ [املای دیگر: زیبائی‌گرائی، زیبائی‌گرایی، زیبایی‌گرائی]
(اسم) توجه به زیبایی و در اولویت قرار دادن آن.
۱۳۷۰ش. بوده‌اند ورّاقانی که ذوق تجمل و تفنن و زیبایی‌گرایی در کتابت و نسخه‌نویسی در آنان غلبه داشته و از صحت ضبط‌ها غفلت داشته‌اند (مایل هروی، ۸۲۴) ║ ۱۳۷۶ش. بت‌پرستی و شرک با غلبۀ مسیحیت در تاریخ محو شد. از این زمان هر اسطوره‌ای تنها جنبۀ زیبایی‌گرایی می‌یابد و در تمثیل‌ها، نقاشی‌ها و اپراها دیده می‌شود (کیان، ش۳۷‏/۳۱‏) ║ ۱۳۹۷ش. پرسش‌گری، گرایش به خدا و زیبایی‌گرایی فطرتی ثابت در انسان‌هاست (علی ستاری: تربیت اسلامی، ش۲۷‏/۱۴۵‏)

معنی زیبایی‌گرایی | فرهنگ جامع زبان فارسی