فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

مغفوره

وضعیت: «در حال تأیید»
مغفوره ‎maqfure‎
(صفت) (عنوانی محترمانه برای زنی درگذشته) که خدا او را بخشیده و آمرزیده است.
ق۷. این مویه‌های بیچان به گیسوی منوّر مادر مغفورهٔ خویش که تاب‌ الشیب نوری داشت راست افتاد (امیر خسرو۲، ۲۶۳) ║ ق۸. غرض کلی و مقصود جملی آنکه تا سورت واقعهٔ هایلۀ خاتون سعیدۀ مغفوره ... را با نیل درجات صابران معارضه فرماید تا این ملکه نیز داخل کمالات نفس قدسی و ذات مطهّر ملکی سلطانی گردد (ابن هندوشاه۱، ۱، جزء۱‏/۵۱۸‏) ║ ق۱۱. بنده را حق سبحانه و تعالی از آن مغفوره فرزندان کرامت فرمود (ملکشاه، ۴۰۳) ║ ق۱۲. چاپاران مراجعت کرده، چگونگی فوت مرحومۀ مغفوره را به سمع امنای دولت دوران‌عدّت رسانیدند (محمد مروی، ۱‏/۴۲۳‏) ║ ق۱۳. نعش آن مغفوره را به جامع دارالخلافه برده، مجلس ترحیم برپا کردند (رضاقلی خان، ۱۰‏/۷۷۵‏) ║ ق۱۴. دیروز در مدرسۀ مرحوم مغفوره مهد علیا طاب‌ ثراها تعزیۀ شهادت حضرت مسلم را خوانده‌ بودند (گزارش نظمیه، ۲‏/۶۶۶‏) ║ ۱۳۲۵ش. کارکنان روزنامهٔ آئین اسلام فوت مرحومهٔ مغفوره طاب‌ ثراها، سرکار علیۀ عالیه، والدهٔ ماجدهٔ حضرت حجة‌الاسلام آقای آقا سید مرتضی موسوی خلخالی را در تبریز به حضرت ایشان تسلیت گفته و بدین‌ وسیله اظهار همدردی می‌نماید (آئین اسلام، ش۱۵۰‏/۳‏) ║ ۱۳۴۸ش. هر طوری بود به آقا حالی کردیم ... کسی که فوت کرده مرحومۀ مغفوره است (امیرشاهی۱، ۳۵) ║ ۱۳۷۲ش. گور دکتر هم کنارش بود، متوفی به سال ۱۳۶۱ شمسی. مرحومۀ مغفوره مریم پیرزمانی، متوفی ۱۳۵۳ (گلشیری۴، ۳۴)

معنی مغفوره | فرهنگ جامع زبان فارسی