وضعیت: «در حال ویراستاری»
سفلیه sofliyye, se- [(از عربی سفلیة که مؤنث سفلی است)]
(صفت) ۱. ← سفلییک. ۱.
ق۸. رُهبانان نیز که در دِیرها از احوال عجیبۀ ارضی که خارقِ عادات باشد و معانی غریبۀ سفلیه خبر بازمی‌هند (باخرزی، ۲/۲۹۷) ║ ق۹. روح آدمی عرشی است و جسم او فرشی، اگر تأملات قدسیه بر او غالب است ... جسم او رنگ روح می‌گیرد ... اگر تأملات جسمانیه بر او غالب است و تعلق او به امور سفلیه است ... روح او رنگ جسم می‌گیرد (عبدالله قطب، ۳۱۱) ║ ق۱۳. عقل انسانی را که اثری است از آثار انوار الوهیت، و در موجودات سفلیه بالیقین و در اجرام علویه علی‌الظاهر وجودی بالاتر از آن متصور نیست (آخوندزاده، ۲۸۸) ║ ۱۳۳۵ش. مرتبۀ بعد از آن مقام جواهر عقلیه و انوار اسپهبدیه و نفوس قدسیه است و آنگاه مراتب برازخ علویه و سفلیه که اجسام فلکی و عنصری است (الهی قمشه‌ای، ۲/۲۸۴)
۲. ← سفلییک. ۴.
ق۱۰. اجماع است که انبیا افضل از ملایکۀ سفلیه‌اند. و اکثر اشاعره و شیعه برآنند که از ملایکۀ علویه هم افضلند، و معتزله و فلاسفه و قاضی ابوبکر برآنند که ملایکۀ علویه افضل‌اند از انبیا (حافظ حسین، ۲/۵۱۰)
۳. ← سفلییک. ۶.
ق۱۲. عضل قابضهٔ جامعه ... ابتداء نموده از اجزاء سفلیّه از عضد - به توسّط آن دو موضعِ مذکور - و آن را دو طرف است که با هم تقاطع نموده‌اند - تقاطعِ صلیبی - پس متّصل گشته‌اند به موضعی که میان سَبّابه و وسطی است (عقیلی خراسانی۱، ۱/۲۳۱)
ترکیبات: اجرام سفلیه؛ اجسام سفلیه؛ اجناس سفلیه؛ اعضای سفلیه؛ امهات سفلیه؛ بسائط سفلیه؛ سیارات سفلیه؛ عناصر سفلیه؛ قوای سفلیه