فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

دین‌وایمان

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
دین‌وایمان ‎dino’imân,din va ’imân‎
۱. ⇅ دین‌و‌آیین‏۲.
ق۵. چو گفت این سخن حیدر شیرگیر/ به فرزند خود گفت عمار پیر ـ که یا مهربان پدر، جان خویش/ فدا کن در این دین و ایمان خویش (ربیع، ۳۳۸) ║ ق۱۱. در قیامت از متاع دین و ایمانم مپرس/ شد به‌تاراجِ فنا در انقلاب زندگی (سلیم تهرانی، ۴۰۷) ║ ق۱۲. ز مژگان رهزن دل وز نگه غارتگر جانی/ نه‌تنها خصم جان و دل عدوی دین و ایمانی (تأثیر، ۷۲۴) ║ ۱۳۰۵ش. چرا روزهای ماهِ مبارکِ رمضان پایِ وعظِ آقای شیخ نمی‌روی که اقلاً یک‌قدری دین‌ و ایمانت درست بشود! (مشفق۲، ۱۶۶) ║ ۱۳۳۳ش. این پیشخدمت‌هایِ بی‌حجاب به‌ چه‌ درد می‌خورن، ما شهرمونو عوض کردیم، دیگه دین‌ و ایمونو که عوض نکردیم! (مدنی۱، ۱۱۵) ║ ۱۳۴۳ش. زن صبر و حوصله داشته‌باش، دین‌ و ایمانت را محکم کن (نامور، ۲۳۲) ║ ۱۳۷۷ش. پیره‌مرد با لحن جدی پرید تو حرفش که: اگر خودت بی‌ایمانی ... زبان به کام بگیر مانع اعتقاد دیگران نشو و دین‌ و ایمان راهم دست نینداز (شاملو۱، ۱‏/۳۴۸‏)
۲. ⇅ دین‌و‌آیین‏۳.
ق۱۴. هرکه را به دین‎ و ایمان بی‌میل‎ورغبت دیدی بدان که حکم مریض بی‌اشتها دارد و علت‎های خارجی سربه‌سرِ او می‌گذارد (تربیت، ۱‏/۷۷۸‏)

معنی دین‌وایمان | فرهنگ جامع زبان فارسی