فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابوالزوجه

وضعیت: «تأییدشده»
ابوالزوجه ‎abozzowje‎ [<عربی>]
(اسم) پدرزن.
۱۳۶۹ش. آقا میرمحمد صالح خاتون‌آبادی در حدائق المقربین که در شرح‌حال سی تن از برجستگان علماء شیعه از ثقة‌الاسلام کلینی تا علامه مجلسی ابوالزوجه و استاد خود نوشته در توصیف او چنین می‌گویند ... (ناصرالدین انصاری: نورعلم، ش۳۶‏/۹۲‏) ║ ۱۳۷۹ش. وی ابوالزوجۀ آیة‌الله العظمی گلپایگانی و هنگام تألیف این کتاب پیرمردی سالخورده بود (رضا استادی: علوم حدیث، ش۱۶‏/۵۱‏) ║ ۱۳۸۲ش. پیدا بود که میل دارد به احترام ابوالزوجه و دایی خود، بقیۀ احادیث را ایشان بگوید که در این ضیافت از ایشان تجلیلی به‌عمل آید (علی ابوالحسنی: زمانه، ش۱۱‏/۲۱‏)

معنی ابوالزوجه | فرهنگ جامع زبان فارسی