فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

مغفرت‌دثار

وضعیت: «در حال ویراستاری»
مغفرت‌دثار ‎maqferatdesâr‎
(صفت) ۱. (عنوانی محترمانه درمورد شخص درگذشته) که مورد رحمت و آمرزش پروردگار قرار گرفته است، مرحوم، مغفور ؛ غفران‌دثار.
ق۹. غُرّۀ شعبان خطۀ دل‌کش کش از نزول موکب همایون رشک باغ ارم گشت و آن حضرت از صدق نیت به مزارات بزرگوار مثل شیخ‌شمس‌الدین کلار و دیگر مشایخ و مزار پدر نامدار و فرزندان مغفرت‌دثار فرمود و نذور و صدقات به فقرا و مستحقان عنایت نمود (عبدالرزاق سمرقندی، ۱ ، ق۲‏/۸۰۷‏) ║ ق۱۰. در روضة‌الصفا مرقوم خامۀ لطایف‌نگار حضرت مخدومِ مغفرت‌دثار گشته که اوایل دولت ... سبکتکین طغان نامی بر حصاربست مستولی شده‌ بود (خواندمیر۱، ۲‏/۳۷۱‏)
۲. (چیزی) که پوشیده و مملو از رحمت و آمرزش پروردگار است (در کنار «رحمت‌شعار» در توصیف ماه رمضان به کار رفته که معروف به ماه مغفرت است و تأکیدی است بر همین مورد. تک شاهد است در این معنی و شاید بتوان از آن صرفنظر کرد).
ق۹. # ماه‌ رحمت‌شعار و مغفرت‌دثار رمضان ... نزول اجلال فرمود و منشیان احکام الهی طغرای ماه نو بر منشور سبزفام آسمان کشیده فرمان کتب علیکم الصیام بر خاص‌وعام خواندند (شامی، ۲۹۳)

معنی مغفرت‌دثار | فرهنگ جامع زبان فارسی