فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ستم‌دیده

وضعیت: «در حال ویراستاری»
ستم‌دیده ‎setamdide‎
(صفت) (درمورد کسی) که حقّش ضایع شده باشد ؛ ستم‌بر؛ ستم‌بین؛ ستم‌رسیده؛ ستم‌زده؛ ستم‌کرده؛ ستم‌کش؛ ستم‌کشیده؛ ستم‌یافته.
ق۴. گنه‌کردگان را هراسان کنیم/ ستم‌دیدگان را تن‌آسان کنیم (فردوسی، ۷‏/۴۶۷‏) ║ ق۵. چو مرد ستم‌دیده بشنید این/ بیامد بزد بر سرش تیغ کین (ایران‌شاه۱، ۲۴۷) ║ ق۶. ستم‌دیدگان را چنین گفت شاه/ که دیگر مباشید فریادخواه (ایران‌شاه۲، ۴۰۳) ║ ق۷. یکی از ستم‌دیدگان بر او بگذشت و بر حال تباه او نظر کرد (سعدی۲، ۷۴) ║ ق۸. ای که رنجی نکشیدی و ندیدی ستمی/ چه غم از حال ستم‌دیدۀ رنجور تو را (اوحدی، ۷۵) ║ ق۹. جز نقش خیال تو نبودی به ضمیرش/ هر شعر که صوفیّ ستم‌دیده نوشتی (صوفی هروی، ۱۲) ║ ق۱۰. برس به داد دل فخری ستم‌دیده/ چراکه جز تو در این مُلک پادشاهی نیست (فخری هروی، ۲۴) ║ ق۱۱. ستم‌دیده‌ای آه اگر می‌کشید/ به درد دلش در نفس می‌رسید (قدسی، ۹۲۱) ║ ق۱۲. تا باشم از شمار ستم‌دیدگان طبیب/ دل را نشان ناوک صیّاد می‌کنم (طبیب اصفهانی، ۱۲۸) ║ ق۱۳. خلیفه چون از عورت ستم‌دیده این گفتگو بشنید، اشارت نمود که قاریان خواندن قرآن را موقوف سازند (آورده‌اند، ۴۶) ║ ق۱۴. به شب نمی‌بَرَدَت هیچ خواب تا ندهی/ گرسنگان ستم‌دیده را نوال و منال (ادیب‌الممالک، ۲‏/۲۹۹‏) ║ ۱۳۱۱ش. تنها در گورستان است که خونخواران و دژخیمان از بیدادگری خود دست می‌کشند، بی‌گناه شکنجه نمی‌شود، نه ستمگر است نه ستم‌دیده (هدایت۷، ۶۴) ║ ۱۳۳۳ش. هرگاه نسبت به کسی جرم و ستمی ارتکاب می‌رفت از آن ستم‌دیده چهار درهم جریمه می‌گرفتند (مینوی۱، ۱۷۰) ║ ۱۳۶۸ش. بسیاری از آن کتاب‌ها سرگذشت و سرنوشت انسان‌های زحمتکش و ستم‌دیده است (درویشیان۱، ۳‏/۱۲۴۶‏) ║ ۱۳۸۲ش. افغان‌های ستم‌دیده ... از ظاهر شاه استقبال کردند (بهنود، ۱۲۲)

معنی ستم‌دیده | فرهنگ جامع زبان فارسی