فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

باصفایی

وضعیت: «در حال ویراستاری»
باصفایی ‎bâsafâyi, -’i‎
(اسم) باصفا بودن (معنای باصفا ۴).
ق۱۴. عزیزالسلطان وقت ناهار به شاه عرض کرده‌ بود آیا انصاف است در سراپرده جای به آن باصفایی و خضارت و پاکیزه را می‌گذارید و به اینجا تشریف آورده ناهار می‌خورید (اعتمادالسلطنه۱، ۸۸۹) ║ ۱۳۶۳ش. گفتم: می‌آیی بدویم؟ گفت: آره. گفتم: اِهِک، که زود برسیم. نخیر لازم نکرده. حیف جای به‌ این‌ باصفایی نیست؟ (مخملباف۲، ۸۵)

معنی باصفایی | فرهنگ جامع زبان فارسی