فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سیبیل

وضعیت: «منتظر ویراستاری»
سیبیل ‎sibil‎ [گونۀ دیگرِ سبیل]
⇐ سبیل.
ق۱۴. آبی است برای رویانیدن موی سر و ریش و سیبیل؛ بسیار مفید است (قبالهٔ تاریخ، ۴۰۶) ║ ۱۳۱۱ش. همایون... او را می‌دید با سیبیل‌های بور، چشم‌های زاغ که ازهم فاصله داشت، دهن کوچک، چانة باریک (هدایت۵، ۲۷) ║ ۱۳۵۶ش. همه‌اش خداخدا می‌کردم آیزنه‌ام بلندبالا باشد، گوش‌هایش بَلبَله نباشد، دست‌وپایش ظریف باشد، پشت گردنش لوز نداشته‌باشد، سیبیلش نرم و نازک باشد، هیکلش قناس نباشد (رادی۳، ۷۵) ║ ۱۳۷۸ش. پدرم قدبلند و خیلی خوش‌صورت بود با سیبیلی پرپشت و چشمانی روشن (مؤدّب‌پور، ۸۲)
زیر سیبیلی خندیدن
⇅ زیر سبیلی خندیدن.
۱۳۶۸ش. بابا زیرسیبیلی می‌خندد: آمیرزا، هیتلر سقط شد، خودش را کشت و مردم از دستش راحت شدند (درویشیان۱، ۱‏/۳۴۰‏)
سیبیل کسی چرب شدن
⇅ سبیل کسی چرب شدن.
۱۳۵۶ش. کسی هم نباشد بزند تختِ‌سینه‌تان... برای این‌که سیبیل گرامی شما به‌دستِ بنده چرب می‌شود. ای قلم بشوی دست! هیچ‌وقت نمک نداشتی (رادی۳، ۹۵)
سیبیل کسی را چرب کردن
⇅ سبیل کسی را چرب کردن.
۱۳۶۸ش. مملوک... از کسانی است که باید سیبیل مرا چرب کند... الحق باید بگویم که ازعهدة این وظیفه تا‌به‌حال صادقانه برآمده‌است (علوی۶، ۷۳) ║ ۱۳۸۰ش. باورشون نمی‌شد از اینا چیزی نمی‌ماسید. خب من خودم شیکمم سیر بود... ولی من خودم برای بچّه‌ها چیز می‌گرفتم می‌فرستادم بهشون می‌دادم. بهشون کمک می‌کردم. یه‌جوری سیبیلشونو چرب می‌کردم (شعبان جعفری، ۲۹۰)

معنی سیبیل | فرهنگ جامع زبان فارسی