فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سپاه‌کشی

وضعیت: «در دست علوم انسانی»
سپاه‌کشی ‎sepâhkeš‌i‎ [فعل همایند: کردن، نمودن]
⇐ سپه‌کشی.
ق۵. پهلوان امیری بوَد که به مردی و سپاه‌کشی کسی از او بهتر نباشد (اسدی۲، ۳۶۸) ║ ق۱۳. دو سال قبل که دنکارلس به خیال سروری سپاه‌کشی نمود، کار او قوامی نیافت (ایران۱، ۱‏/۷۹۲‏) ║ ق۱۴. میرزا محمدعلی شب و روز به قدر دویست سیصد نفر تفنگچی ظاهر و باطن اطراف خود دارد و سپاه‌کشی می‌کند (خفیه‌نویسان، ۴۱۰)

معنی سپاه‌کشی | فرهنگ جامع زبان فارسی