فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سپرم

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
سپرم ‎separam, -po-, -pram‎ [گونۀ دیگرِ سپرغم]
۱. ← سپرغم‏۱.
ق۴. چون سپرم نه میان بزم به نوروز/ در مه بهمن بتاز و جان عدو سوز (رودکی: اسدی۲، ۳۵۲) ║ ق۵. ریحان سپرم بهشت بود، و آن آن بود که مقرّب را به در مرگ بشارت دهد و سپرم بهشت فا بینی او دارند و جای وی در بهشت فرا وی نمایند و در آن میان جان وی به‌سهولت بردارند (سورآبادی۱، ۴‏/۲۵۲۴‏) ║ ق۶. الطباق: نوعی از سپرم‌های بادیه (تفلیسی۱، ۳‏/۱۲۱۸‏) ║ ق۷. درو قومی نشسته شاد و خرّم/ برُسته نزدشان صدگونه سِپْرَم (زرتشت بهرام پژدو، ۵۱) ║ ق۸. الحَنوَة: نوعیست از سپرم بیابانی (زنجی، ۱‏/۹۱‏)
۲. ← شاهسپرم‏۱.
ق۶. بعضی داروهای مسهل را ازجملة زهرها شمرند چون سپرم و حب‌الملوک و مازریون نامدبّر و دند چینی (جرجانی۱، ۱۷۵) ║ ق۷. بز چون بیمار شود برگ سپرم بخورَد بِه شود (دنیسری، ۲۱۸)

معنی سپرم | فرهنگ جامع زبان فارسی