وضعیت: «منتظر ویراستاری»
تشریک tašrik [فعل همایند: نمودن]
(اسم) ۱. کسی را از امکان استفاده از چیزی یا برخورداری از امتیازی بهره‌مند کردن؛ شریک کردن ؛ اشراک۲.
ق۶. عبد بر دو قسم است یکی آن است که این نام بر وی افتاد از طریق ایجاد و تسخیر... و قسم دیگر آن است که این نام بر وی افتاد از طریق تخصیص و تشریک (میبدی، ۱/۴۹۹) ║ ق۸. در تحت جنس سخاوت هشت نوع است ... ششم مواسات که معاونت یاران و دوستان و مستحقان است در معیشت و تشریک ایشان در قوّت و مال (شمس‌الدین آملی، ۲/۳۶۹) ║ ق۱۰. از کمال عزت شما و وقع وجود بی‌نظیر در ضمیر ما، رخصت تخلّف فرمودیم و در ثواب غزا شما را تشریک نمودیم (خنجی۱، ۱۳۰) ║ ق۱۱. خواهم که به گوشه‌ای از این پس/ بی یاد شریک و بیم تشریک/ بنشینم و ترک کام گیرم/ شاید که به کام دل بمیرم (فیّاض لاهیجی، ۱۷۶) ║ ق۱۴. قسم قسم‌خورنده اقتضاء نمی‌نماید شریک بودن غیرش را، به جهت آنکه جایز است که آن دیگر ابراء نموده باشد یا به وجهی رَسَدِ خود را گرفته باشد که مقتضی تشریک باقی نباشد (ابوالقاسم یزدی، ۴/۱۷۱۹)
۲. همانند کردن چند چیز در حالتی یا حکمی ؛ اشراک۳.
ق۷. نباید که یکی از شما گوید آنچه خدای خواست و تو خواستی، بل باید که چنین گوید آنچه خدای خواست پس تو خواستی. زیرا که در عطفِ مطلقْ تشریک و تسویه باشد. آن برخلافِ تعظیم است (مؤیّد خوارزمی، ۳/۳۲۹) ║ ۱۳۵۳ش. هنگامِ ضرورت شرطِ واقف مهمل می‌ماند ... به‌جهتِ اینکه مصلحتِ واقف مقدّم بر شرطِ او است. واو عاطفه برای تشریک است و سپس و پس برای ترتیب‌اند (مردوخ، ۲/۱۶۳)
۳. شرکیک. ۱.
ق۷. پس هر که مخلص نباشد مشرک بود، الا آن است که شرک را درجات است. پس اخلاص در توحید، ضد او تشریک است در الهیت (مؤیّد خوارزمی، ۴/۶۶۲)
۴. کسی را در انجام کاری با خود همراه کردن یا انجام کاری را به چند کس سپردن چنانکه آن کار را با همکاری هم انجام دهند.
ق۱۴. عقد مساقات اقتضاء نمی‌نماید که حق عامل منحصر به همین حصه بوده باشد، پس شاید که بیشتر بوده باشد حق او. و اینکه راضی به این حصه شده است به جهت تشریک بندۀ مالک است در عمل‌هایی که او باید بکند (ابوالقاسم یزدی، ۱/۲۸۰) ║ بعضی گفته‌اند جایز است مطلقاً، خواهد معین باشد بر او قضاوت یا نباشد، و خواه قاضی محتاج باشد به گرفتن از خصمین هر دو، یا از یکی از ایشان، یا قرار دادنش بر مدعی، یا تشریک نمودن هر دو (ابوالقاسم یزدی، ۴/۱۶۳۶)
تشریک مساعی
همکاری و همراهی چند کس برای انجام عملی ؛ اشتراک مساعی.
۱۳۲۱ش. مخبرالسلطنه از آنها پذیرایی نموده، آنها را به‌جانبِ جبهه فرستاد که با سایر برادران نظامی و همکاران چریکی خود تشریک مساعی کنند (عبداللّه مستوفی، ۳/۳۷۰) ║ ۱۳۴۲ش. آن وقت بود که لزوم تشریک مساعی در‌باب مسافرت به کره ماه محسوس‌تر گردید و در یک کنفرانس بین‌المللی بزرگ اصول و قواعد اساسی این همکاری مقرر و مسجل گردید (جمالزاده۸، ۱۷۴) ║ ۱۳۸۲ش. برای این تشریک مساعی و تعیین میزان سرمایه‌گذاری و تعداد سهام هر سهام‌دار و سِمَت‌های هریک جلسات متعدد داشتیم (جعفری، ۲/۷۹۰)