فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ستبرق

وضعیت: «تأییدشده»
ستبرق ‎setabraq‎ [گونۀ دیگرِ استبرق]
← استبرق‏۱.
ق۴. دشت است یا ستبرق باغ است یا خورنق / یک با دگر مطابق چون شعر سعد و اسما (کسایی، ۶۶) ║ ق۵. بپوشیده در زیر چادر همه / ستبرق ز بالای سر تا به ران (منوچهری، ۷۵) ║ ق۶. قبا از ستبرق کلاه از زبرجد / کمر بسته پُر گوهر شاهواری (مجیر، ۱۹۴) ║ ق۷. چون جهان حُلّهٔ ستبرق از تن برکشد و چادر کافورفام درسر گیرد ... آدمیان به تعهد و تفقد تو میان دربندند (فرائد السلوک، ۱۱۱) ║ ق۸. من پیر خانقاهم یعنی شراب‌خانه / کرباس و صوف خواهم نه سندس و ستبرق (نزاری، ۱‏/۱۳۶۰‏) ║ ق۹. درون جنت بزم تو ساقیان همه چون حور / به پا ستاده و پوشیده حُلّه‌های ستبرق (بدر شیروانی، ۲۱۷) ║ ق۱۳. برجهید ای کشتگان بی کفن / تا بپوشید از ستبرق پیرهن (سروش، ۲‏/۸۲۹‏) ║ ق۱۴. دیگر قصر یاقوت است مشتمل بر اساس‌های حصین بر نقش خورنق مشحون بر اثاث‌های ثمین و فرش ستبرق (اعتمادالسلطنه، ۱‏/۸۶‏) ║ ۱۳۲۴ش. وی سنگ لحد، اگرچه خارائی / زیر سر من ستبرق چینی (حمیدی، ۱۸۵) ║ ۱۳۴۲ش. یک پرده از ستبرق سبز و حریر سرخ / گوئی خدا به جنگل و هامون بگسترید (محمد دانش بزرگ‌نیا: یغما، ش۱۸۴‏/۳۴۲‏)

معنی ستبرق | فرهنگ جامع زبان فارسی