فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

دل‌ودین

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
دل‌ودین ‎delodin,del va din‎
(اسم) عشق و احساس و ایمان و اعتقاد؛ دل و دین؛ دین‌ودل.
ق۷. نام‌وننگ و دل‌ و دین گو برود، این مقدار/ چیست تا در نظر عاشق جان باز آید (سعدی۳، ۲۳) ║ ق۸. تا جان ببرم مگر چو کردم/ ترکِ دل‌ و دین و دنیی و هوش (نزاری، ۱‏/۱۳۲۰‏) ║ ق۹. جان داغ تو دارد جگر غرقه به خون هم/ تاراج غمت شد دل‌ و دین صبر و سکون هم (جامی۱، ۱‏/۶۰۲‏) ║ ق۱۱. گَر ز جعفر به همین دین و دلی خرسندی/ من وکیلش که دل‌ و دین به تو ارزانی داشت (بداؤنی، ۳‏/۱۵۰‏) ║ ق۱۳. همگی با سرهای برهنه ... با آن آرایش و جواهرات نفیس که بر خود ترتیب ساخته غارت‌کن دل‌ و‌ دین می‌گردند (رضاقلی میرزا، ۳۶۱) ║ ۱۳۳۴ش. دلشان به‌حدی برای یک فنجان از آن چای‌های سیاه و غلیظ و شیرین لک زده‌بود که به‌منّت حاضر بودند دل‌ و دین را با دو سیر قند روسی سودا نمایند (جمالزاده۵، ۹۶)

معنی دل‌ودین | فرهنگ جامع زبان فارسی