فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابرآلوده

وضعیت: «تأییدشده»
ابرآلوده ‎abrâlude‎ [<← ابر۱ + آلوده>]
⇅ ابرآلود‏۱.
۱۳۴۵ش. به جست‌وجوی تو / در معبر بادها می‌گریم در چارراه فصول / در چارچوب شکستۀ پنجره‌ای که آسمان ابرآلوده را / قابی کهنه می‌گیرد (احمد شاملو: آرش، ش۱۳‏/۹۰‏) ║ ۱۳۸۵ش. بهله: گردوغبار غلیظی که فضا را فراگرفته باشد؛ هوای ابر‌آلوده و مه‌گرفته که می‌گویند در اینجا عجب بهله‌ای پیچیده‌است (حسن عاطفی: فرهنگ مردم، ش۱۹و۲۰‏/۵۴‏)

معنی ابرآلوده | فرهنگ جامع زبان فارسی