فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

مستقی

وضعیت: «در حال ویراستاری»
مستقی ‎mostaqi‎ [جمع: مستقیان]
(صفت) (کسی) که از چاه آب می‌کشد؛ آبکش.
ق۷. راعُوفةُ البئر: صخره که در تک چاه اندازند یا بر سر چاه نهند که مستقی بر وی باشد (جمال قرشی۱، ۲‏/۱۱۶۵‏)

معنی مستقی | فرهنگ جامع زبان فارسی