فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ستبری‌گاه

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
ستبری‌گاه ‎setabrigâh‎
(اسم) (درمورد چیزهای استوانه‌ای‌شکل) بخشی که قطور‌تر از دیگر جاها است ؛ استبری‌گاه.
ق۶. المتن: گوشت پشت مازه و جای سخت و ستبری‌گاه تیر (دیباج الاسماء، ۲۴۵) ║ الخضمّة: سطبری‌گاه ساقِ دست (کرمینی۱، ۱‏/۱۹۴‏)

معنی ستبری‌گاه | فرهنگ جامع زبان فارسی