فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

توفال‌کوبی

وضعیت: «در دست پیشه و صنعت»
توفال‌کوبی ‎tufâlkubi‎ [فعل همایند: کردن]
کوبیدن توفال با میخ به تیرهای سقف اتاق و مانند آن برای پوشاندن فاصله تیرهای نصب شده بر روی سقف و به منظور گل یا گچ‌اندود کردن آن ؛ توفال‌کاری.
۱۳۶۰ش. آن‌ها را به همان صورت یا روی چوب‌بست‌های شلاقی سه‌گوش نزدیک به هم قرار می‌دهند یا در روی توفال‌کوبی متصل به هم می‌گذارند (آذرین، ۵۶) ║ ۱۳۷۳ش. فکر می‌کردم تا حال شکل قدیمی بازارچه عوض شده و شاید جای سقف توفال‌کوبی‌اش، ایرانیت شفاف و تمیز کار گذاشته‌باشند (محمدعلی۱، ۷۴) ║ ۱۳۸۸ش. ساختمان محکم پیش از جنگ با توفال‌کوبی و گچ‌ عایق خوبی برای صدا و گرما ایجاد کرده بود پرکوس یقین داشت اگر دلش نخواهد کسی نمی‌تواند سراغ او بیاید (اسدالله امرایی: گلستانه، ش۱۳/۹۹)

معنی توفال‌کوبی | فرهنگ جامع زبان فارسی