فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

شفیقانه

وضعیت: «در حال تأیید»
شفیقانه ‎šafiqâne‎
(صفت) ← مشفقانه‏‌یک‌..
ق۱۲. بارِ خودی افکند شفیقانه ز دوشم / سروَش که به یک جلوه مرا بی‌سر‌وپا کرد (حزین، ۵۹۷) ║ ق۱۴. هر جا که رخ زیباست، از حُسن حسَن پیداست / این صالح حق‌سیماست با خوی شفیقانه (محمدصادق رفعت: دیوان رفعت سمنانی، ۵۸؛ مطبوعاتی نیکپور، ۱۳۳۹ش.) ║ ۱۳۷۰ش. مرتضایی دست او را می‌گیرد و نرم و شفیقانه لبخند می‌زند (شیرزادی، ۱۹۶) ║ ۱۳۹۴ش. رابطۀ ما با نوجوانمان باید صمیمانه و شفیقانه و نه آمرانه و حاکمانه باشد (غلامعلی افروز: پیوند، ش۴۲۸‏/۸‏)

معنی شفیقانه | فرهنگ جامع زبان فارسی